ای رودها به نام تو جاری !
ای چشمه ها به یاد تو سرشار !
پروردگار آب و زمین !
این خفتگان تیره ی سنگین دل،
این روح های ساده ی انبوه
این ابرهای خیره ی نافرمان،
مانند قوم نوح
گویا،
فرمان نمی برند تو را !
بارش، به سیل بار بمانَد
یک قطره هم نثار نکردند،
هان، ببین !
بر کوههای زمین گیر ،
بر کودکان دشت،
بر باغ های پیر،
آب، این امانت دریا را
بر تشنه لب زمین!
#- علیرضا پهلوانی بیدگلی