غزل

زلال عشق

بسان اشک من امشب که بی امان جاریست

میان دره ی شب رود کهکشان جاریست

نسیم یاد فرح بخشت ای گل جاوید

به کوچه باغ دلم سبز وجاودان جاریست

به هر کجا که شنیدیم تازه تر دیدیم

زلال نام نکویت به هر زبان جاریست

تمام عالم هستی زعشق می گویند

به جویبار نظر کن که نغمه خوان جاریست

دلم به موقف معراج می رسد امشب

که دست های دعا سوی آسمان جاریست

از آن زمان که محبت سرود ( بیدل ) شد

فروغ شعر بلندش به بیکران جاریست

( بیدل بیدگلی )
کتاب باغزل در ایستگاه - ص۲۶

bidelebidgoli97@